huisgemaakt sedum
het kantorencomplex 'the Garden' in Amstelveen (waar onder meer het hoofdkantoor van Nestlé en Ford zijn gevestigd) had al een keurig aangelegde binnentuin. Omdat deze tuin op de ondergrondse garage ligt, is het een volwaardige daktuin. Daar was bij de aanleg echter onvoldoende rekening mee gehouden: de helder witte tegels waren gelegd op een flinke laag stopzand. Zand dat met iedere regenbui in de afvoeren stroomde. Resultaat: verstopte afvoeren, losliggende tegels en overstromingen in de kantoren. Na jaren van 'dweilen met de kraan open' was de vastgoedeigenaar er klaar mee: de tuin moest er af, het dak kraag een nieuwe laag dakbedekking en er mocht een nieuwe binnentuin op worden gerealiseerd.
De wensen? Zo duurzaam mogelijk en een prettige plek voor de honderden medewerkers om in hun pauzes te verblijven. En graag wat minder witte tegels... ze werden namelijk vooral groen en op een zonnige dag moest je zelfs op kantoor een zonnebril op....
De wensenlijst van onze opdrachtgever was kort, maar krachtig: Duurzaam en een fijne plek voor medewerkers. Daarnaast mochten er (uiteraard) nooit meer lekkages ontstaan én diende het dak toegankelijk te blijven voor auto's, in geval van verhuizingen of ander transport. Het grote voordeel van dit dak was het feit dat het oorspronkelijk een parkeerplaats was geweest en daarmee oersterk was geconstrueerd. Onze tuin mocht dus wat wegen.
De basis van het ontwerp was de toegankelijkheid van de vier (hoofd)ingangen aan deze tuin, met tussen die 'toegangswegen' door zoveel mogelijk groen. In de toegepaste 'Biobound' betonbanden, dat door de toevoeging van olifantsgras een grote hoeveelheid CO2 opslaat, vonden we een mooie manier om de verschillende plantvakken op te sluiten. Daarmee hadden ze direct een flinke diepte, waardoor we ook struiken en bomen konden toepassen.
Op zoveel mogelijk plekken kwamen zitjes, zowel ruime terrassen als kleinere hoekjes. Plekken in de zon én in de schaduw, plekken om te overleggen of om rustig te mijmeren.
Voor de terrassen kozen we voor TREX, een composiet gemaakt van 95% gerecycled afval. Deze terrassen legden we vervolgens op Ceyes Citypanels, rubberen matten gemaakt van gerecyclede autobanden en met een grote waterbergingscapaciteit. Samen met de wateropslag van de diepe plantenbakken, kan deze tuin jaarlijks maar liefs 110.000m3 regenwater bergen!
Omdat de eerder toegepaste meubels nog altijd in goede staat verkeerden (en bovendien een mooi design hadden), keerden die terug in de nieuwe tuin.
Stap 1 was het verwijderen van de bestaande tuin. De 1700m2 tegels, betonbanden, substraat, beplanting en (hou je vast) 60.000 kilo stopzand werden van het dak gehaald. De beplanting overwinterde 3 maanden in onze kas in Heemskerk en werd later voor een groot deel teruggeplaatst in de nieuwe daktuin.
Na enkele weken was het dak leeg en schoon en kon Patina Dakdenkers aan de slag met het aanbrengen van een nieuwe, waterdichte en wortelbestendige laag bitumen. Vervolgens was het aan de tegelmannen van Zoontjens om een blanco (nou ja, lichtgrijs) canvas te maken, waarop de rest van de tuin kon worden opgebouwd;
Er was nog één klein obstakel. Nou ja... vier obstakels: vier enorme 'bloempotten' met daarin volwassen bomen. Na het consulteren van meerder kraanbedrijven, besloten we op een zaterdagmorgen de weg af te zetten en de potten één voor één te verplaatsen. Dan konden de dakdekkers daaronder het bitumen vernieuwen en de tegelmannen het nieuwe plein afmaken. Zodra de hijslussen echter om de eerste pot zaten en de machinist begon te hijsen.... werd duidelijk dat de pot geen cen-ti-meter van zijn plek zou gaan komen. Geen beweging.
De kraan werd weer ingepakt en wij hebben een tijdje beteuterd staan kijken. Toen zijn we de maandag erop met een graafmachine het dak opgereden en hebben we de vier bomen voorzichtig uitgegraven, in een bigbag getild en de potten leeggemaakt. In plaats van de ingeschatte 3 kuub grond, bleek er maar liefst 6.000 liter in iedere pot te zitten...
Gelukkig waren de lege potten en bijbehorende schotels zonder inhoud wél verplaatsbaar en konden we de dakbedekking, na een paar slapeloze nachten, alsnog afronden.
Nadat de 186 betonbanden met een kleine kraan op rupsbanden (en uiterste precisie) op het nieuwe tegeldek waren geplaatst en voorzien van drainagebanen en anti-worteldoek, konden we deze vullen. Vrachtwagens met substraat reden af en aan, ruim 80.000 liter verdween in de plantvakken. De volgende vracht arriveerde: een grote lading prachtige, biologisch gekweekte bomen en struiken, waarmee we structuur en hoogte gaven aan de tuin. En vervolgens kwam een deel van de in onze kas wachtende planten terug naar huis, aangevuld met duizenden nieuwe planten in zo'n 120 variaties.